13
I vetmuar çapitem udhëve pa fund
Nuk ia prish qetësinë askujt
As mizës së dheut për besë
Më degdisin rrugët me krye e pa krye
Asnjërës s’kam forcë t’ia mësyj
Të gjitha më çojnë në skëterrë
Nuk dyshoj për besë
Asnjë fjalë në gjuhë të dheut tim
Në këtë qytet vetmia
Gjer në palcë më ka ngrirë
E njerëzit më shohin me xhelozi
Po largohem nga ky qytet ku si shigjetë
Më shpon një fjalë në vesh
“I huaj je në këtë dhe!
