Shefqet Dibrani: NË VEND TË PARATHËNIES
SHENJTI YNË ME PRANVERË E ME LULE
(Poetit Prend Buzhala)
Si Hyji në vendin e vet
Qëmton të vërtetën që nuk u tha kurrë
Plagë është rrëfim yt për ilirologjinë
Si Këngët e Shenjta për jetën e plagosur!
Fjalë e prerë në mes
Siç prehet vetë plakja e Njeriut
Ai duhej ekzekutuar sa më i ri
Për të qenë krim i shëmtuar dhe sa më i zi
E gjysmë jeta tjetër le të shkojë zvarrë
E vargjet le të bëhen lutje të përhershme
E fjalët të mos shqiptojnë bëmat e vjetra
As t’mos rrëfejë kush për fajësinë e Njeriut
Faltoret i kemi ngritur gjithandej
Vetëm sa për ta gënjyer Perëndinë
Për mëkatet tona që i bëjmë çdo ditë
Dhe pastaj lutemi për paqe globale
E ato t’i regjistrojmë në një vesë bari
E të rilindim me rrezen e parë të diellit
E të shqiptojmë premtimin e heshtur
Se para Njeriut paska lindur vetë mëkati
Mëkat i gjithçkaje janë edhe këta libra
Që flasin për Lumnitë e Heshtura, pastaj
Për t’i ndrydhur gjëmat që nuk të pushuan kurrë
Shenjti Ynë – Poet me pranverë e me lule…
Zvicër, 2025.
