Zgjedhjet që u zhvilluan sot në Hungari po japin një sinjal të fortë: qytetarët nuk janë më të gatshëm të qëndrojnë në heshtje. Pjesëmarrja e lartë dhe angazhimi i mërgatës po tregojnë se ndikimi i votës nuk njeh kufij. Edhe pse rezultatet nuk janë finalizuar, presioni ndaj figurave të fuqishme politike si Viktor Orbán është më i dukshëm se kurrë.
Por ajo që e bën këtë moment edhe më domethënës është kontrasti me Kosovën. Sepse ndërsa në Hungari mërgata shihet si pjesë legjitime e vendimmarrjes, në Kosovë vazhdon një përpjekje e qëllimshme për ta delegjitimuar atë. Dhe kjo nuk është rastësi — është një strategji.
Një pjesë e mediave të lidhura me interesa të ngushta ekonomike dhe politikë të kapur kanë ndërtuar një narrativë të rrezikshme: kushdo nga mërgata që kërkon ndryshim, shpallet “i painformuar” apo “i manipuluar”. Këta të ashtuquajtur analistë, që shpesh shfaqen si zëra të pavarur, në realitet funksionojnë si mburojë e një sistemi që nuk do llogaridhënie.
Le ta themi troç: ky nuk është debat, është përpjekje për të ruajtur privilegjet. Kur sulmohet mërgata, nuk mbrohet demokracia — mbrohen interesat e një rrethi të ngushtë që përfiton nga status quo-ja. Është më e lehtë të sulmosh qytetarët që jetojnë jashtë sesa të përballesh me pyetjet e tyre për korrupsionin, keqmenaxhimin dhe mungesën e zhvillimit.
Mërgata nuk është armik. Ajo është një nga asetet më të mëdha të vendit. Dhe çdo përpjekje për ta përçmuar apo përjashtuar nga procesi demokratik është jo vetëm e gabuar, por edhe kundër interesit publik.
Ajo që po shihet sot në Hungari duhet të shërbejë si paralajmërim: kur qytetarët, brenda dhe jashtë vendit, vendosin të mos heshtin më, asnjë sistem i kapur nuk është i paprekshëm. Dhe ndoshta është pikërisht kjo arsyeja pse disa në Kosovë kanë kaq shumë frikë nga zëri i mërgatës.
